Parochieblad

Jaargang10 nummer 02.

Vasten en Veertigdagentijd in februari
Februari is de derde en laatste maand van de meteorologische winter. De maand is genoemd naar de Romeinse god Februüs, de god van o.a. boetedoening. In deze maand vierden de Germanen vruchtbaarheidsfeesten. Was dat de context voor onze Veertigdagentijd en Carnaval? Nee, dat is te eenvoudig.
De Vastentijd of Veertigdagentijd gaat vooraf aan het Paasfeest. Voor de rooms-katholieken begint de vastentijd op Aswoensdag en is het een periode van vooral bezinning. Op de zes zondagen in deze tijd wordt niet gevast, waardoor de totale duur van de vastentijd op veertig dagen uitkomt.
De veertigdagentijd valt samen met het begin van de lente. Zoals in de natuur nieuw leven opbloeit willen mensen ook opnieuw beginnen. Pasen biedt de spirituele boodschap en energie om dat te doen.
In de Vastentijd mocht men geen vlees en eieren eten. Pasen werd gevierd met eieren. Zij waren een symbool van nieuw leven in de natuur en werden een beeld voor het nieuwe begin dat Pasen en Verrijzenis de mens biedt.
Willem Wolters

Eucharistievieringen in de Koepelkerk, februari 2024:

4 februari, vijfde zondag door het jaar, feest Maria Lichtmis, 10.40 uur in de kapel

  • Celebrant: Kapelaan Austin
  • Misintenties: Mario de Leeuw, familie en vrienden de Leeuw-Mol; Mia Darding; overleden parochianen in de laatste 12 maanden
  • Muziek: cantor Eric Habets, organist Hub Wolfs; na afloop koffie.

11 februari, zesde zondag door het jaar, 10.30 uur in de kapel

  • Celebrant: Em. Deken L. Kleinen
  • Misintenties: zieke mede- en oud-parochianen
  • Muziek: organist Hub Wolfs.

Door celebrant gehouden preek:
Beste mensen,
Vandaag zijn we getuige van een bijzondere ontmoeting. Een melaatse komt naar Jezus toe. En hij heeft een vraag: “Als gij wilt, kunt ge mij reinigen. ” Hij smeekt erom weer gezond te mogen zijn. Achter die ene vraag gaat een wereld schuil van verdriet, van pijn, van eenzaamheid, van verstoten zijn en niet in tel, van angst en onzekerheid. De goede man was vanwege zijn ziekte verstoten, verbannen uit de samenleving, buiten het kamp, buiten de gemeenschap geplaatst. Hij was besmet. Niemand van de gezonde mensen mocht met hem omgaan. Daarom moest hij, op voorschrift van Moses, roepen: “Onrein, onrein. ” Hij was levend dood. In die tijd rustte er een zwaar taboe op het omgaan met melaatsen. Als de mensen zo iemand tegenkwamen, weken ze terug of liepen in een grote boog om hem heen, laat staan dat ze hem zouden aanraken. En wat doet Jezus? Als gelovige Jood kende Hij de voorschriften van Moses maar al te goed, ook dit voorschrift. Maar Hij lapt dit hele voorschrift aan zijn laars. Waarom doorbreekt Hij dit taboe op niet mis te verstane wijze? Omdat het hem op de eerste plaats om de mens gaat, om deze mens, die in uiterste nood naar Hem toekomt. En Jezus steekt hem letterlijk de helpende hand toe en trekt hem overeind. Hij raakt hem aan, geneest hem. Met dit gebaar haalt Jezus hem weg uit de dood en plaatst hem terug in het leven, in de gemeenschap. Hij helpt hem weer op weg. Jezus opent voor deze, eens uitgestotene, een weg voorbij de grenzen van zijn aardse bestaan.
Hoe zit dat eigenlijk met ons? Als we elkaar vragen of we volgeling zijn van Jezus dan antwoorden we allemaal met een volmondig ja. Maar realiseren we ons dan ook, dat treden in de voetsporen van de Heer betekent dat we de weg moeten gaan die Hij ook ging, de weg van lijden en dood, niet zozeer lichamelijk, alhoewel dat ook mogelijk is, maar zeker geestelijk. Dienstbaarheid aan mensen is vaak een lijdensweg. Lijden en dood hebben echter niet het laatste woord. Het verhaal gaat verder. Er is een weg voorbij de grenzen van ons aardse bestaan. We vieren het met Pasen.
Amen.

14 februari, Aswoensdag, 19.00 uur in de kapel

Celebrant: kapelaan Austin

Tijdens de Eucharistieviering wordt het Askruisje geplaatst.

18 februari, eerste zondag van de Veertigdagentijd, 10.30 uur in de kapel

  • Celebrant: kapelaan Austin
  • Misintenties: Mario de Leeuw, familie en vrienden; zieke (oud-)parochianen
  • Muziek: organist Eric Edelman.

Door celebrant gehouden preek:
Vastenboodschap 2024
Broeders en zusters in Christus,
Allereerst wil ik u allen hartelijk groeten, nu we samen beginnen aan de Veertigdagentijd als voorbereiding op het Paasfeest. We staan nog maar net op de drempel, maar misschien hebt u hen toch al gespot? Dan bedoel ik de paashaas en het piepkuikentje, die steevast verwijzen naar de beginnende lente te midden van opschietend gras en fleurige voorjaarsbloemen.
Een mooi beeld voor de lente, inderdaad. Maar deze voorstelling linken aan Pasen als het nieuwe leven dat het Paasfeest ons brengt, is helaas een verkeerde beeldspraak. De haas en het piepkuikentje leiden doorgaans maar een kort leven en staan zeker niet symbool voor de eeuwigheid
Pasen is een nieuw begin, maar niet in de zin van de jaargetijden: lente, zomer, herfst en winter. De jaargetijden zijn een eindeloos terugkerende cyclus, terwijl Pasen dat niet is. Pasen is een ánder nieuw begin. Een begin dat een einde maakt aan alles wat cyclisch is en dat alles wat sterfelijk en eindig is voorgoed achter ons laat. Pasen is de overwinning van Jezus op de dood. De aankondiging van een leven zonder einde: eeuwig leven.
Als we spreken over het eeuwige leven willen we daarmee zeggen dat het leven met God grenzeloos is. Te vaak denken we dat dit nieuwe leven bij God pas begint na ons sterven. Dat is ook zo, maar het is geen volledige weergave van het mysterie waar we deel van uitmaken. We zijn al aan het eeuwige, nieuwe leven begonnen toen we gedoopt werden. Toen is ons leven met Christus — die het Leven zelf is — al begonnen.
Ons dagelijks leven zou daarvan mogen getuigen door de manier waarop we als christenen leven, omdat het christelijke leven geen willekeur toelaat. Christus in alles volgen en worden, is immers dé zin van ons leven.
Om dat te ontdekken, om deel te krijgen aan het mysterie van Christus, geeft de Kerk ons ieder jaar de Veertigdagentijd. Het is een tijd om hierbij stil te staan en ons dat leven jaar na jaar meer eigen te maken.
Misschien kent u nog de vijf geboden van de Kerk. Eén ervan noem ik vandaag.
Namelijk de verplichting om elk jaar eenmaal te biechten en wel in de tijd voor Pasen. Nu wil ik niet stilstaan bij de verplichting, maar bij de wijsheid van onze moeder de Kerk in deze.
Wie met God wil leven, komt zeker uit bij de teksten van de psalmen. In psalm 25 lezen we: ‘Mijn hart is beklemd, schep mij ruimte, een uitweg uit wat mij pijnigt.’
De psalmist wil ons helpen en nodigt ons uit. Wij mogen ons bewust worden van de vraag waar we in ons leven staan. Hebben wij fouten gemaakt? Hebben we nog iets goed te maken met iemand? Het nieuwe leven begint juist daar, waar wij ons bewust worden van onze tekortkomingen en ons naar Christus keren.
Bij het sacrament van verzoening, de biecht, gaat het er niet in eerste instantie om alle mogelijke zonden op te sporen. Het begint met de vraag of wij ons leven op het spoor van Christus houden. Daar waar het echt ontspoord is, is dit sacrament de weg om ons leven weer op de rails te krijgen.
Mag ik het vanuit mijn diepste overtuiging zo zeggen: als wij nooit het sacrament van verzoening ontvangen, onthouden we onszelf heel veel, zo niet alles, als het gaat om het ontdekken van het nieuwe leven bij Christus. Juist dit sacrament maakt een nieuw begin mogelijk en geeft ons een Paaservaring. We stappen namelijk over een drempel heen van wat eigenlijk dood was in ons leven. We worden verlost van zaken die het leven bederven.
Met Pasen stapt Jezus over die drempel door het bederfelijke én de dood zelf te overwinnen door Zijn Liefdesgave, die tot op het kruis ging.
Hij gaf zijn leven voor ons, uit overtuiging dat alleen Liefde nieuw leven voortbrengt. In het evangelie van deze zondag zegt Jezus: ‘De tijd is vervuld en het Rijk Gods is nabij; bekeert u en gelooft in de Blijde boodschap.’ Deze bekering begint allereerst met geloof dat Jezus met Pasen een ander perspectief opent en een nieuw licht laat schijnen op onze aardse werkelijkheid.
Omdat Jezus zich niet onttrekt aan het lijden en het verdriet van ons mensen, is Hij degene in wie God ons de hand reikt. Het is niet de koele hand van het zakelijke verstand, maar de warme hand van solidariteit en geborgenheid. Dát is de Blijde Boodschap: God is en blijft ons trouw.
Laten we dus beginnen met de drie klassieke wegen om God meer in ons leven toe te laten: bidden, vasten en het doen van goede werken. Onlangs hoorde ik deze drie als volgt verwoord:
lk zocht mijn God maar zag hem niet;
lk zocht mijn ziel maar vond die niet;
lk zocht mijn broeder, ik vond ze alle drie.
God openbaart zich langs ongekende wegen om ons tot Paasmensen te maken. Van harte wens ik u een goede en creatieve Veertigdagentijd toe en zeker voor straks een Zalig Pasen.
Roermond, februari 2024
René Maessen,
diocesaan administrator

25 februari, tweede zondag van de Veertigdagentijd, 10.30 uur in de kapel

  • Celebrant: kapelaan Austin
  • Misintenties: zeswekendienst Peter Houben, zieke mede- en oud-parochianen
  • Muziek: cantor Eric Habets, organist Ton Vennix.     

Door celebrant gehouden preek:
Zusters en broeders,
Er zijn zo van die zondagen waarop we verhalen moeten aanhoren die we echt niet willen aanhoren. In de lezing van vandaag wordt Abraham afgeschilderd als iemand die bereid is het allerbelangrijkste los te laten, wat zo kostbaar is voor hem, zijn enige zoon op zijn hoge leeftijd. Door bereid te zijn, zijn zoon naar God te laten gaan, ontving hij hem vervolgens terug als een geschenk. Veel mensen vinden het een heel verontrustend verhaal, omdat het beeld van God liefde is en nu vraagt God Abraham zijn enige geliefde zoon als brandoffer te offeren voor God. Wij zijn terecht geschokt door het beeld van God die een vader vraagt zijn zoon op een verschrikkelijke manier te offeren. Abraham leefde ongeveer duizend jaar vóór Christus.
Als Abraham dacht dat God hem vroeg zijn zoon Isaak te offeren, zoals de mensen die dat deden en die  andere goden aanbaden, dan had hij ongelijk. God vroeg dit niet van Abraham. Toch is Abraham bereid om los te laten wat voor hem het kostbaarst was, als dat was wat God van hem vroeg. Het bleef een gegeven voor het volk Israël. Hij had al bereidheid getoond om zijn familie en zijn vaderland los te laten, door op weg te gaan naar een onbekend land als antwoord op Gods roepstem.
De vroege kerk begon de relatie tussen Abraham en Isaak te begrijpen als: vooruitwijzend op de relatie tussen God de Vader en Jezus. Zoals Abraham, was God bereid om datgene wat hem het meest dierbaar was, zijn enige Zoon, los te laten uit liefde voor de mensheid. God was bereid zijn Zoon naar de mensheid te laten gaan, met alle gevaren, die dat voor zijn Zoon inhielden. Sint-Paulus was zeer getroffen door deze buitengewone vrijgevigheid van God voor ons, zoals hij in de tweede lezing zegt: ‘God heeft zijn eigen Zoon niet gespaard, maar gaf hem op ten gunste van ons allemaal’.
God liet zijn dierbare Zoon naar de mensheid gaan, ook als de gevolgen daarvan, de afwijzing van zijn Zoon en de uiteindelijke kruisiging waren. Zelfs nadat Jezus gekruisigd was, bleef God Hem aan ons geven als opgestane Heer. Toen Paulus over deze liefde van God voor ons nadenkt, vraagt hij hardop in de openingszin van die tweede lezing: ‘Met God aan onze kant, wie kan tegen ons zijn?’ Paulus verklaart dat als Gods liefde voor ons zo compleet is, we van niemand meer iets te vrezen hebben. Hier is een liefde die geen spoor van bezitterigheid vertoont, maar een liefde die ons beminnelijk maakt.
In de evangelielezing van vandaag worden Petrus, Jakobus en Johannes door Jezus naar een hoge berg gebracht, waar ze een bijzondere ervaring hebben met Jezus. Een verhaal dat zo aangrijpend is dat Petrus voorstelt om op de berg te blijven, ver weg van de soms irreële werkelijkheid aan de voet van de berg. Maar een stem uit de hemel wijst hem meteen terecht en zegt: ‘Dit is mijn Zoon, mijn Welbeminde. Luister naar Hem!’
Ook tegen ons zegt God dat we naar Jezus moeten luisteren. Dat we ons dus niet mogen afzonderen op de berg van onszelf, ons egoïsme, onze bezitsdrang, onze twijfels en onze onverschilligheid, maar dat we in naam van Jezus moeten afdalen naar de wereld van elke dag en de weg van elke dag. En die weg kan moeilijk zijn, met vallen en opstaan. Immers, geloven is geen bergbeklimming waar we vrolijk aan meedoen en waar we  overtuigd winnen, maar is een weg die inzet vraagt, en liefde, en ook veel zelfopoffering.
Zusters en broeders, zo is de veertigdagentijd, zo groeien we naar Pasen toe en naar de verrijzenis. Dat vraagt ​​geloof en inzet, maar we staan ​​er niet alleen voor, want ‘Samen voor Rechtvaardigheid werkt aanstekelijk’ luidt de slogan van deze veertigdagentijd. Een aanstekelijkheid die aanzet tot Broederlijk Delen in heel ons doen en denken, omdat ze wordt geleid door Jezus’ Blijde Boodschap van liefde, vrede en vreugde. Wat kan aanstekelijker zijn dan zo een Blijde Boodschap! Laten we er dus echt voor gaan.
Beste mensen,
We kunnen er niet omheen. In deze dagen denken wij eraan, dat de oorlog in Oekraïne al 2 jaar duurt. Een moment om bij stil te staan. Zoveel doden, zoveel verdriet, zoveel zorgen, zoveel ellende, zoveel gebroken gezinnen, zoveel ontheemden. Wij  bidden intens en vragen aan God  om vrede in die gebieden. Dat er toch  rust en vrede mogen komen voor allen, die bedroefd zijn er zeer onder de oorlog te lijden hebben. Vrede voor allen!
Amen.

Na de H.Mis is in de kapel de Kerkvergadering. Met kopje koffie.

Ons Bisdom vraagt kerkbesturen om na te denken over de toekomst van onze parochie en daarom een pastorale visie en een functiebeschrijving voor de kerkgebouwen op te stellen. Het bisdom wil parochianen tijdig betrekken bij de gedachtegangen en hen uit te nodigen mee te denken over hoe de geloofsbeleving binnen de parochiegemeenschap steeds opnieuw gestalte kan krijgen en welke rol zij hierin voor de betreffende kerkgebouwen zien. Ook voor de Koepelkerk. Allen zijn van harte uitgenodigd om mee te denken over de toekomst van onze Koepelkerk.

Woord van dank
De pastoor, de kapelaan en het kerkbestuur danken de koster, de vrijwilligers en alle parochieleden voor hun grote inzet in 2023. Dit belooft veel goeds voor 2024.

Let op onderstaand concert a.s. in de Koepelkerk
Koepelkerkconcert vanaf februari 2024 iedere 1e dinsdag in de kapel van de Koepelkerk van 15:30-16:30 en
Uitvoerenden afkomstig uit Sint Petersburg:
Vladimir Kirasirov gitaar Evgenia Markova domra
Uitgevoerd wordt:
Tarquinio Merula ~ Györgi Ligeti slavische volks- en kerstliederen Bela Bartok ~ Jacob van Eyck
www.theduo-music.com
Inloop vanaf 15 uur met koffie en thee via de zijingang van de Koepelkerk, met oprit voor minder validen Heerderweg 1 Maastricht
organisatie: Buurtnetwerk Céramique
info en inschrijven concertmail: Jo Kusters – 06-13076735 jokusters58@gmail.com
vrije bijdrage

UITNODIGING VOOR ALPHA-CURSUS

Wat is Alpha?
Alpha is een hulpmiddel voor de lokale kerk om samen met anderen over het christelijk geloof in gesprek te gaan. De cursus is overal ter wereld hetzelfde en wordt gegeven in alle denominaties van de kerk. Wereldwijd hebben miljoenen mensen Alpha gevolgd.
We dienen jouw kerk
Alpha is dé kans om samen met anderen in gesprek te gaan over het leven en het christelijk geloof. Het is de plek waar iedereen welkom is en waar alle verhalen samenkomen.  Elk jaar komen duizenden mensen in een Alpha-cursus in aanraking met het evangelie van Jezus Christus. Het bestaat uit een serie van ongeveer tien bijeenkomsten. Die worden dit jaar samen met ander parochies georganiseerd. Deze Alpha begint in de maand van de veertigdagen tijd. Iedere donderdag om 18:00 uur in de parochie van de De Heeg kerk. Te beginnen op 22 februari 2024.
Een Alpha-bijeenkomst volgt dit recept:
– Elke bijeenkomst begint met een lekkere maaltijd. Hét moment om vriendschappen op te bouwen en elkaar te leren kennen.
– Tijdens de inleiding ontdekken deelnemers op een laagdrempelige manier de basis van het christelijk geloof – van ‘Wie is Jezus?’ tot ‘Bidden: waarom en hoe?
– In de kleine groep wordt er doorgepraat over het onderwerp.
Waar?
Parochie de Heeg : Roserije 325, 6228 DR Maastricht. Iedere donderdag in de Veertigdagentijd vanaf 22 februari om 18:00 uur. De cursus is gratis

Elke donderdagmiddag om 14.30 uur: eucharistieviering voor de Maria Gebedsgroep in de kapel.
Elke zaterdagmorgen vanaf 8.00 uur viert de Tewahedo Eritrese Orthodoxe Kerk haar geloof in de Koepelkerk.

Algemene informatie over de parochies Joannes Bosco en H. Hart van Jezus

Kapelaan Austin, email: arockiaaustin10@gmail.com, tel.: 0687971327;  Prof. Dumoulinstraat 1, 6224 BN Maastricht; link van de Facebookpagina:  https://www.facebook.com/koepelkerk
Koster Henk Boetsen, email: henkboetsen@gmail.com, tel. 043 – 36 32 641, mobiel 0612478421
Kerkbestuur: Armand Blanken, armand.blanken@kpnmail.nl, tel.: 0654331955, en Willem Wolters,  info@willemwolters.nl, tel.: 0646705520.

Kapelaan Austin brengt graag een huis- en ziekenbezoek. Hij kan de Heilige Communie bij u thuis geven.

Informatie voor de Overkoepeling van de maand maart kunt u opgeven t/m 20 februari a.s. Misintenties die te laat voor de Overkoepeling worden aangeboden, kunnen wel tijdens de eucharistieviering worden voorgelezen.

Het zijn de vrijwilligers die onze geloofsgemeenschap vitaal houden. Extra handen en hoofden zijn altijd welkom. Er zijn activiteiten die veel of weinig tijd en energie vragen. Er is voor iedereen een passende kleine of grotere activiteit. Wij maken graag een afspraak.

Belangrijke telefoonnummers

Alarm Spoed: 112 
Alarm geen spoed: 0900-8844 (Politie)
Huisartsenpost: 043 – 7500123;  website: https://hapmaastricht.nl 
Pastorale hulpdienst via verpleegkliniek Larisa 043-3690670
Dekenaat Maastricht-Meerssen website: https://rkmaastricht.nl