Parochieblad

Jaargang 12 nummer 10.

27 september, 26ste zondag door het jaar, 10.30 uur in de Kapel

  • Celebrant: kapelaan Austin
  • Misintenties: zieke mede- en oud-parochianen
  • Muziek: stille mis.

Door celebrant gehouden preek:
Broeders en zusters,
Vandaag spreekt Jezus ons aan met een eenvoudig, maar heel herkenbaar verhaal. Een vader vraagt aan zijn twee zonen om in de wijngaard te gaan werken. De eerste zegt: “Nee, ik wil niet.” Maar later krijgt hij spijt en gaat toch. De tweede zegt onmiddellijk: “Ja, vader”, maar doet uiteindelijk niets.
Daarna stelt Jezus een belangrijke vraag: “Wie van de twee heeft de wil van zijn vader gedaan?” Het antwoord is duidelijk; niet degene die mooie woorden sprak, maar degene die uiteindelijk werkelijk handelde. Deze parabel gaat over het verschil tussen woorden en daden. Wij kunnen gemakkelijk zeggen: “Ja, natuurlijk wil ik helpen. Ja, natuurlijk zijn wij voor vrede. Ja, ieder mens is welkom.” Maar Jezus vraagt vandaag: “Doen wij ook werkelijk wat wij zeggen?”
Het geloof wordt niet alleen zichtbaar in onze gebeden en woorden. Het wordt vooral zichtbaar in de manier waarop wij omgaan met mensen die kwetsbaar zijn, met mensen die hulp nodig hebben en met mensen die niet altijd door iedereen worden gezien. De eerste zoon zei eerst “nee”, maar hij veranderde van gedachten. Dat betekent dat het nooit te laat is om ons om te keren. Misschien hebben wij soms te weinig aandacht gehad voor een ander. Misschien hebben wij snel geoordeeld over vluchtelingen of migranten. Maar Gods genade geeft ons altijd de mogelijkheid om opnieuw te beginnen. We noemen dit “de daad bij het woord voegen”.
Deze zondag valt samen met de 112e Werelddag van Migranten en Vluchtelingen. Paus Leo XIV vraagt dit jaar bijzondere aandacht voor minderjarige migranten en vluchtelingen. Het thema luidt: “Ook slechts één van deze kleinen.” Dat thema verwijst naar de woorden van Jezus: wie een kind in zijn naam opneemt, neemt Hemzelf op. Voor God is geen enkel kind een nummer, een probleem of een statistiek. Elk kind heeft een naam, een gezicht, een geschiedenis en een waardigheid die niemand mag afnemen.
Veel kinderen moeten hun huis verlaten door oorlog, armoede, geweld, vervolging of natuurrampen. Sommigen reizen met hun ouders, anderen raken onderweg van hun familie gescheiden. Zij dragen vaak verdriet en angst met zich mee, terwijl zij eigenlijk recht zouden moeten hebben op veiligheid, onderwijs, liefde en een toekomst.
De paus roept ons op om deze kinderen niet alleen te bekijken als “migranten” of “vluchtelingen”, maar eerst als kinderen van God. Nog vóór wij vragen waar zij vandaan komen, welke taal zij spreken of welke papieren zij hebben, mogen wij vragen: Hoe kunnen wij hen beschermen en welkom heten?
Soms denken wij: “Wat kan ik alleen doen? Ik kan toch niet alle problemen van de wereld oplossen?” Dat is waar. Wij kunnen niet alles veranderen. Maar het Evangelie vraagt ons niet om alles op te lossen. Het vraagt ons om niet weg te kijken van de mens die op onze weg komt. Ook slechts één kind telt. Eén kind dat bescherming vindt. Eén jongere die naar school kan gaan. Eén gezin dat niet langer alleen staat. Eén vluchteling die merkt: “Ik ben hier niet vergeten.”
Voor God is één mens nooit te weinig. Jezus zegt niet: “Wie de meerderheid helpt, helpt Mij.” Hij zegt dat wie zelfs maar één van deze kleinen ontvangt, Hem ontvangt. Daarom begint christelijke naastenliefde vaak heel eenvoudig: met luisteren, met een vriendelijk woord, met praktische hulp, met geduld en met respect. Misschien kennen wij in onze omgeving een migrantenfamilie, een vluchteling of een kind dat moeite heeft om zich thuis te voelen. Dan kunnen wij proberen een brug te zijn in plaats van een muur.
In de tweede lezing roept Paulus ons op om dezelfde gezindheid te hebben als Christus. Jezus heeft Zichzelf niet op de eerste plaats gezet. Hij heeft Zich klein gemaakt, is mens geworden en heeft het leven van anderen gediend. Dat is een grote uitdaging voor ons. In een wereld waarin mensen vaak denken aan eigen voordeel, eigen veiligheid en eigen gelijk; vraagt Christus ons om ruimte te maken voor de ander.
De vraag is niet alleen: “Wat krijg ik ervoor terug?” De vraag is: “Wat heeft deze mens nodig?” De vraag is niet alleen: “Hoort hij bij ons?” De vraag is: “Kan ik voor hem een naaste zijn?” De vraag is niet alleen: “Is het maar één kind?” De vraag is: “Is één kind soms niet genoeg om te helpen?”
De lezingen van vandaag nodigen ons uit tot bekering. Zoals de eerste zoon zijn houding veranderde, zo mogen ook wij onze houding veranderen. Bekering betekent dat wij niet blijven steken in goede bedoelingen, maar stappen zetten.
Wij kunnen bidden voor migranten en vluchtelingen. Maar wij mogen ook onze deuren en ons hart openen. Wij kunnen spreken over menselijke waardigheid. Maar wij moeten die waardigheid ook erkennen in de vreemdeling naast ons. Wij kunnen zeggen dat kinderen belangrijk zijn. Maar wij moeten er ook voor zorgen dat geen enkel kind wordt uitgebuit, verwaarloosd of buitengesloten.
De profeet Ezechiël zegt dat God niet verlangt naar de ondergang van de mens, maar dat hij zich omkeert en leeft. God geeft ons steeds opnieuw de kans om anders te handelen.
Broeders en zusters,
Vandaag vraagt Jezus niet welke mooie woorden wij kunnen spreken. Hij vraagt: Wat doen wij met onze woorden? De Werelddag van Migranten en Vluchtelingen herinnert ons eraan dat vooral kinderen bescherming en liefde nodig hebben. Laten wij daarom niet denken dat één persoon te weinig is om aandacht aan te geven. Voor God telt ook slechts één van deze kleinen. Eén kind is genoeg om ons hart te openen. Eén mens is genoeg om onze hulp te vragen. Eén vreemdeling is genoeg om Christus zelf te ontmoeten.
Moge de Heer ons de moed geven om niet alleen “ja” te zeggen, maar ook daadwerkelijk naar zijn wijngaard te gaan. Moge Hij ons helpen om migranten en vluchtelingen, en vooral de kinderen onder hen, met openheid, respect en liefde te ontvangen.
Amen.

Oktober: waarom is dit een Mariamaand?
Elke lente vieren we de maand mei als Mariamaand. Maar wist je dat ook oktober een bijzondere Mariamaand is in de Katholieke Kerk? In deze maand richten katholieken over de hele wereld hun blik opnieuw op Maria, de moeder van Jezus en bidden zij extra vaak de rozenkrans. Maar hoe komt het eigenlijk dat juist oktober als Mariamaand wordt gevierd?
Een overwinning die de geschiedenis inging Het verhaal begint in de 16e eeuw. Op 7 oktober 1571 vond bij de Griekse stad Lepanto een beroemde zeeslag plaats. Een christelijke vloot vocht daar tegen het machtige Ottomaanse Rijk. Paus Pius V riep alle gelovigen op om intens te bidden, en vooral de rozenkrans te bidden, om Gods hulp af te smeken. Tot ieders verbazing behaalden de christelijke troepen een grote overwinning. De paus schreef deze zege toe aan de voorspraak van Maria, verkregen door het gebed van de rozenkrans. Als dank stelde hij een feestdag in op 7 oktober: eerst “Onze-Lieve-Vrouw van de Overwinning”, later “Onze-Lieve Vrouw van de Heilige Rozenkrans”.
In de 19e eeuw gaf paus Leo XIII (paus van 1878 tot 1903) hier een nieuwe impuls aan. Hij was zelf een groot voorstander van het rozenkransgebed en wijdde maar liefst negen encyclieken aan de rozenkrans. Hij riep op om in de maand oktober extra vaak de rozenkrans te bidden. Hij zag dit gebed als een krachtig middel om de Kerk en de samenleving te beschermen tegen onheil en moreel verval. Oktober zou voortaan bekend staan als de Rozenkransmaand.

Rozenkrans in Nazareth Kapel.
Samen de rozenkrans bidden Het is het ook heel zinvol in de nabijheid van Maria aan onze geliefden van dichtbij en veraf te denken en te bidden voor een man die werk zoekt, voor een kind dat een verkeerde weg inslaat, voor een zieke buurvrouw, voor een familie die in onvrede leeft, voor mensen die lijden en sterven in de oorlog.
De rozenkrans is een gebed dat niet moet worden begrepen door het gezond verstand. Je hoeft niet te begrijpen dat je zoveel keer ‘Ik bemin U’ kunt zeggen tegen een God die je niet ziet. Het zou mooi zijn als ouders en grootouders dit eenvoudig gebed ook aanleren aan hun kinderen en kleinkinderen. Zo leren ze al doende de geloofsgeheimen. Elke dinsdag en donderdag in oktober bidden we om 17.00 uur de rozenkrans in de kapel van de Heilige Antonius in Nazareth. De data zijn: 1, 6, 8, 13, 15, 20, 22, 27 en 29 oktober. Wie niet aanwezig kan zijn, wordt uitgenodigd om thuis de rozenkrans te bidden. Het is fijn als we samenkomen, want er zijn zoveel mensen die ons gebed nodig hebben. Iedereen is van harte welkom in de kapel om mee te bidden. Samen staan we sterk.

Maastricht Onze-Lieve-Vrouw Sterre der Zee feest.
Op 10 oktober viert het bisdom Roermond het feest van Onze-Lieve-Vrouw “Sterre der Zee” in Maastricht. Die datum is niet zomaar gekozen; hij verwijst naar een belangrijke dag in de geschiedenis van de Maastrichtse Mariaverering.
Waarom juist 10 oktober? De datum herinnert aan 10 oktober 1837, de dag waarop het beroemde Mariabeeld van de Sterre der Zee plechtig werd overgebracht naar de Onze-Lieve-Vrouwebasiliek in Maastricht. Daarvoor had de kerk tientallen jaren als paardenstal voor Franse troepen gediend; na de teruggave aan de katholieken werd het beeld met veel devotie terug op zijn oude ereplek gezet.
De titel “Sterre der Zee” (Latijn: Stella Maris) is een zeer oude eretitel voor Maria. De kerkvader Hiëronymus (4e eeuw) zocht de betekenis van de naam Maria (Hebreeuws: Mirjam) en las deze als een combinatie van mar (“druppel”) en jam (“zee”): “druppel van de zee”. Dit werd al snel verbasterd tot “ster van de zee”. In de loop van de tijd werd Maria zo gezien als een leidende ster voor christenen, net zoals zeelieden zich op sterren oriënteren.
Voor het Maastrichtse genadebeeld kwam de naam “Sterre der Zee” pas later in gebruik. Volgens de overlevering zou een edelman, François II van Kinschot, in 1684 in een zware storm op zee zijn beland. Hij bad tot Maria, met het Maastrichtse Mariabeeld voor ogen, en beloofde bij veilige thuiskomst een altaar voor dat beeld te stichten. Toen hij behouden terugkwam, liet hij in de Minderbroederskerk in Maastricht een altaar bouwen. Vanaf dat moment werd het beeld “Sterre der Zee” genoemd, als dank voor de bescherming op zee.
Kapelaan Austin.

Eucharistievieringen in de Koepelkerk, oktober 2026:

4 oktober, zeven-en-twintigste zondag door het jaar, 10.30 uur, in de kapel

  • Celebrant: emeritus pastor Frans Delahaye
  • Misintenties: overleden parochianen in de laatste 12 maanden
  • Muziek: samenzang.

Na afloop van de H.Mis is er koffie.

11 oktober, acht-en-twintigste zondag door het jaar, 10.30 uur in de kerk

  • Celebrant: emeritus deken H. Kleinen
  • Misintenties: jaardienst van de heer A. Appels; eenzame mensen, zieke mede- en oud-parochianen
  • Muziek: Koor Cantara Valkenburg olv Marjan Quaedvlieg.

18 oktober, negen-en-twintigste zondag door het jaar, 10.30 uur in de kapel

  • Celebrant: kapelaan Austin
  • Misintenties: gezinnen, zieke mede- en oud-parochianen
  • Muziek: cantor Eric Habets en organist Ton Vennix.

25 oktober, dertigste zondag door het jaar, 10.30 uur in de kapel

  • Celebrant: kapelaan Austin
  • Misintenties: zieke mede- en oud-parochianen
  • Muziek: stille mis.

Allerzielen, 2 november, viering in en processie vanuit OLV van Lourdeskerk.

Start Communie voorbereiding en Vormsel:
De Communie voorbereiding in de OLV van Lourdeskerk zal starten in november met de eerste ouderavond. De communie zal op Hemelvaart zijn, donderdag 6 mei 2027. U kunt zich voor zowel de Communie en het Vormsel aanmelden bij kapelaan Austin, tel.: 0687971327 of e-mail arockiaaustin10@gmail.com. Kapelaan Austin kun je altijd bellen.

Actuele informatie.
Elke donderdagmiddag om 14.30 uur: eucharistieviering Maria Gebedsgroep in de Dagkapel.
Elke zaterdagmorgen vanaf 8.00 uur Tewahedo Eritrese Orthodoxe Kerk, in de kerk of de Dagkapel.
Iedere eerste dinsdagmiddag van de maand:  klassieke muziek in de Dagkapel; aanvang om 15.30 uur.

Algemene informatie over de parochies Joannes Bosco en H. Hart van Jezus
– Kapelaan Austin, e-mail: arockiaaustin10@gmail.com, tel.: 0687971327;  Prof. Dumoulinstraat 1, 6224 BN Maastricht; link van de Facebookpagina:
https://www.facebook.com/koepelkerk
– Contactpersonen: Armand Blanken, armand.blanken@kpnmail.nl, tel.: 0654331955 en Willem Wolters,  info@willemwolters.nl, tel.: 0646705520.
Kapelaan Austin brengt graag een huis- en ziekenbezoek. Hij kan de Heilige Communie bij u thuis geven.

Parochieblad Overkoepeling
Informatie voor de Overkoepeling van de maand november kunt u opgeven t/m 20 oktober 2026. Misintenties die te laat voor de Overkoepeling worden aangeboden, kunnen wel tijdens de eucharistieviering worden voorgelezen.

Het zijn de vrijwilligers die onze geloofsgemeenschap vitaal houden.
Extra handen en hoofden zijn altijd welkom. Er zijn activiteiten die veel of weinig tijd en energie vragen. Er is voor iedereen een passende kleine of grotere activiteit.
Ons mooie kerkgebouw en haar toekomst verdient onderhoud en beheer. Vrijwilligers zijn van harte welkom bij het nadenken en overleggen over hoe beter in te spelen op onze huidige samenleving  en vervolgens plannen te maken. Ook daar zijn de tijd en expertise van vrijwilligers van harte welkom. Er zijn kleine en grote klussen en activiteiten, voor elk wat wils. Het kerkbestuur – in de persoon van Willem Wolters – maakt graag een afspraak.

Belangrijke telefoonnummers
Alarm Spoed: 112 
Alarm geen spoed: 0900-8844 (Politie)
Huisartsenpost: 043 – 7500123;  website: https://hapmaastricht.nl 
Pastorale hulpdienst via verpleegkliniek Larisa 043-3690670
Dekenaat Maastricht-Meerssen website: https://rkmaastricht.nl