Parochieblad

Jaargang 12 nummer 09.

30 augustus, tweeëntwintigste zondag door het jaar, 10.30 uur in de Dagkapel

  • Celebrant: kapelaan Austin
  • Misintenties: eenzame mensen, zieke mede- en oud-parochianen
  • Muziek: stille H. Mis.

Door celebrant gehouden preek:
‘Wie mijn volgeling wil zijn, moet Mij volgen door zichzelf te verloochenen en zijn kruis op te nemen.’ De wind kan vlug draaien. Vorige week kreeg Petrus een mooi compliment van Jezus omwille van zijn geloofsbelijdenis. ‘Gij zijt Petrus en op deze steenrots zal ik mijn Kerk bouwen.’ Het woord dat hij zei over Jezus was hem door God ingegeven. Nu een aantal dagen later, wanneer Jezus spreekt van zijn tocht naar Jeruzalem en wat hem daar te wachten staat, krijgt Petrus een onvriendelijk antwoord van Jezus: “Ga weg van mij Satan.”
Jezus noemt Petrus dus eerst een steenrots op wie Hij zijn Kerk zal bouwen; en even later noemt Hij hem een satan die Hem wil wegleiden van de wil van God. Misschien beseffen we dat niet, maar eigenlijk is dat de kern van het evangelie van vandaag. De kern die zegt: ‘Wie mijn volgeling wil zijn, moet Mij volgen door zichzelf te verloochenen en zijn kruis op te nemen.’
Belangrijker nog is dat het evangelie van vandaag ons vertelt dat we ons kruis moeten dragen en Jezus moeten volgen in zijn lijden, dood en opstanding. We moeten inderdaad liefhebben en dienen, maar het liefhebben en dienen is niet altijd gemakkelijk en het doet soms pijn. Wij moeten er zijn voor anderen bij mooie en moeilijke momenten. Dat is wat Jezus Christus deed en dat is wat wij moeten doen!
Dat is de weg die Jezus in Gods naam is gegaan en Hij laat zich daarbij niet leiden door menselijke overwegingen, maar door Gods wil. Dat is ook onze roeping; dat we niet onszelf volgen, maar Jezus. Dat wil niet zeggen dat we echt een kruis moeten opnemen, maar wel dat we niet alleen voor onszelf moeten leven, maar ook voor onze medemensen. Dat is niet altijd gemakkelijk, want net zoals een vrouw niet een beetje zwanger kan zijn, kunnen wij niet een beetje christen zijn. Nee, we zijn volledig christen, of we zijn  het niet.
Jezus is daar heel duidelijk en ook heel resoluut in: ‘Wie zijn leven wil redden, zal het verliezen’, zegt Hij; en daarmee bedoelt Hij: Wie alleen aan zichzelf denkt, wie alleen voor zichzelf leeft, heeft geen leven meer. En dat zijn geen grote woorden. 
Een leerling van Jezus is geroepen om een leven te leiden zoals Jezus. Een goed voorbeeld voor ons zijn de heiligen. De heiligen hebben hun eigen leven geleefd voor anderen. Zij hebben het kruis gedragen en Jezus gevolgd.. Als wij nadenken over ons leven, dan is er vaak pijn, verdriet, ziekte en het is vaak moeilijk enz. Dit is het kruis in ons leven. Als wij het kruis van pijn en lijden overwinnen en Jezus volgen, dan worden en zijn wij de echte leerlingen van Jezus, zoals Hij dat bedoelt.
“Wie mijn volgeling wil zijn moet Mij volgen door zichzelf te verloochenen en zijn kruis op te nemen.” Dit is wat Jezus doet; zijn weg gaan naar Jeruzalem en er het kruis aanvaarden. Ook in onze dagen is de bekoring groot om een Christus zonder kruis te willen volgen en om aan Jezus te zeggen dat hij niet naar Jeruzalem mag gaan om er het kruis op te nemen. In een bezinning bij dit evangelie zegt paus Franciscus het volgende: “Jezus herinnert ons eraan dat zijn weg de weg van de liefde is en dat er geen echte liefde bestaat zonder zelfopoffering.
“Wij zijn geroepen om ons niet te laten overheersen door de visie van onze wereld, maar om steeds meer bewust te zijn van de noodzaak en de moeilijkheid, voor ons christenen, om tegen de stroom in, verder te gaan op een stijgende weg.” Dit is ook de dringende bede van Paulus in zijn brief aan de christenen in Rome, “Stem uw gedrag niet af op deze wereld. Wordt andere mensen met een nieuwe visie. Dan zijt ge in staat om uit te maken wat God van u wil, wat goed is, wat zéér goed is en volmaakt”
Zusters en broeders, ieder van ons kent wellicht momenten dat we het niet meer zien zitten, dat we alles beu zijn, dat we kwaad zijn op iedereen, misschien zelfs op God. Dat is wat Jeremia in de eerste lezing meemaakt, maar hij komt tot de vaststelling dat God hem niet in de steek laat. ‘Gij waart mij te sterk, ik kan niet tegen u op’, zegt hij tegen God. Wat zou het goed zijn mochten wij dezelfde ervaring hebben; dat God ons altijd zo nabij is, dan Hij Jeremia nabij was. Zo nabij dat we er niet over kunnen zwijgen.
Laten we daarvoor bidden. Het is de laatste zondag van augustus en dat is de wereldbiddag voor de schepping. De schepping die God ons cadeau heeft gedaan en die we samen mogen dragen. Laten we er ons voor inzetten dat de schoonheid van dat cadeau en van de samenleving, niet kapot gaat door onverschilligheid en eigenbelang. Laten we dus in heel ons doen en denken proberen een oprechte volgeling van Jezus te zijn, vandaag en alle dagen van ons leven.
Amen. 

Terugblik op onze jongerenreis naar Krakau in Polen:
“Een week om nooit te vergeten!” Elke dag begon met ochtendgebed (lauden) – optioneel, maar velen deden mee. Het gaf rust en richting aan de dag. Veel dagen startten met de H. Mis. We hadden catechese over heiligen die ons inspireerden: Johannes Paulus II, de Poolse paus die geloof en hoop bracht; Maximiliaan Kolbe, die zijn leven gaf in Auschwitz; en Faustina Kowalska, de apostel van de barmhartigheid. Hun verhalen raakten ons, omdat ze laten zien dat geloof niet abstract is, maar concreet – in liefde, moed en offers. We bezochten heiligdommen die ons stil deden staan: de kathedraal van Krakau, waar Johannes Paulus II bisschop was; Jasna Góra in Częstochowa, met het beroemde icoon van Onze-Lieve Vrouw; en het heiligdom van zuster Faustina, waar we de kapel bezochten en ontvingen door de zusters. De Avond van Barmhartigheid op zondag was een hoogtepunt. We baden samen, deelden verhalen, en merkten hoe barmhartigheid niet alleen een woord is, maar iets dat we kunnen leven. En de Poolstalige gezinsmis in ons huis liet ons zien dat geloof universeel is – ook al verstaan we niet elk woord, we vieren samen. Cultuur en geschiedenis: We ontdekten Krakau op een manier die we nooit zullen vergeten. Een stadswandeling door het oude centrum, met de Wawelberg, de Mariakerk (waar elke dag om 12.00 uur een trompettist een signaal geeft vanaf de toren), en een boottocht over de Wisła. Het voelde alsof we deel uitmaakten van de stad, niet alleen als toeristen, maar als pelgrims. De zoutmijnen van Wieliczka waren een unieke ervaring. Diep onder de grond, in zalen uitgehouwen in zout, zagen we hoe mensen eeuwenlang hebben gewerkt – en hoe geloof en cultuur daar samenkomen. Maar het meest indrukkende was het bezoek aan Auschwitz-Birkenau. We liepen door de barakken, zagen de sporen van het kwaad, en baden voor de slachtoffers. Het was zwaar, maar ook nodig. Daarna deelden we onze gevoelens in kleine groepen. Dat hielp om het te dragen. In de Tatraberger wandelden we door de natuur, met uitzichten die ons klein deden voelen – en groot, omdat we samen waren. De H. Mis in de open lucht daar was een moment van pure dankbaarheid. En natuurlijk bezochten we Wadowice, de geboorteplaats van Johannes Paulus II. We zagen zijn huis, hoorden verhalen over zijn jeugd, en voelden hoe een gewone jongen uit een klein dorpje de wereld kon veranderen. Ontmoeting en vriendschap: Een van de mooiste momenten was de ontmoeting met Poolse jongeren en de aartsbisschop. We deelden een maaltijd, vertelden over ons leven, en merkten dat we meer gemeen hebben dan we dachten. Geloof verbindt, ook over grenzen heen. Elke avond was er gezamenlijke dagsluiting – een moment om stil te staan bij wat we hadden meegemaakt, te bidden, en elkaar een goede nacht te wensen. Het gaf een gevoel van veiligheid en geborgenheid. En natuurlijk was er ruimte voor plezier: sport en spel, zwemmen in Zalew Bagry, een vrije avond in Krakau, en de afscheidsavond in Chemnitz, waar we lachten, dansten, en beloofden contact te houden. Wat nemen we mee? · · · · · Geloof dat leeft – We hebben gemerkt dat geloof niet saai is, maar dat het ons kan dragen, vooral in moeilijke momenten. Het is geen set regels, maar een relatie – met God en met elkaar. Vriendschap – We zijn niet alleen als parochiejongeren dichter bij elkaar gekomen, maar hebben ook nieuwe vrienden gemaakt. Sommigen zeggen: “Ik ging met vreemden, en kwam terug met familie.” Verbinding met anderen – De ontmoeting met Poolse jongeren liet ons zien dat geloof universeel is. Het gaat niet om taal of cultuur, maar om vertrouwen, hoop en liefde. Herinneringen – Van de bergen tot de zoutmijnen, van Auschwitz tot de H. Mis in de open lucht: we hebben een week vol mooie momenten achter de rug. Momenten die we nooit zullen vergeten. Inspiratie – De heiligen die we leerden kennen, zijn geen figuren uit een boek. Ze zijn voorbeelden van hoe je kunt leven – met moed, liefde en geloof.

Start Communie voorbereiding en Vormsel:
Het nieuwe schooljaar is begonnen en daarom willen we de kinderen uitnodigen voor de eerste Heilige Communie en het Vormsel. De Communie voorbereiding zal starten in november met de eerste ouderavond. De communie zal, zoals altijd, weer op Hemelvaart zijn. In 2027 is dat donderdag 6 mei. U kunt zich voor zowel de Communie en het Vormsel aanmelden bij kapelaan Austin, tel.: 0687971327 of e-mail arockiaaustin10@gmail.com. U kunt kapelaan Austin ten alle tijden bellen.

Enkele belangrijke katholieke dagen in september zijn:
08 september – Geboorte van de Heilige Maagd Maria.
14 september – Kruisverheffing: de verering van het heilige kruis van Christus.
15 september – Onze-Lieve-Vrouw van Smarten.
29 september – Feest van de Aartsengelen Michaël, Gabriël en Rafaël.
Kapelaan Austin.

Eucharistievieringen in de Koepelkerk, september2026:

6 september, 23ste zondag door het jaar, Germaine Mis, 10.30 uur, in de kerk

  • Celebrant: emeritus pastor Frans Delahaye
  • Misintenties: overleden kinderen en overleden parochianen in de laatste 12 maanden
  • Muziek: Koninklijk Sint Caeciliakoor uit Heer.

Na afloop van de H. Mis is er koffie.

Door celebrant Kapelaan Austin gehouden preek:
Lieve broeders en zusters,
Vandaag nodigt de Heer ons uit om heel concreet na te denken over hoe wij met elkaar omgaan in onze gemeenschap. De lezingen van deze zondag gaan over verantwoordelijkheid, correctie, en bovenal over liefde als de kern van ons christen-zijn.
In de eerste lezing horen we de profeet Ezechiël. God zegt tegen hem: “Ik heb jou als wachter aangesteld.” Een wachter is iemand die alert is, die gevaren ziet aankomen en die anderen waarschuwt. Het is geen gemakkelijke taak. Soms moet je dingen zeggen die niet fijn zijn om te horen. Maar God maakt duidelijk: als jij zwijgt terwijl je had moeten spreken, dan draag je mede verantwoordelijkheid.
Dit beeld raakt ook ons. Wij zijn als parochianen wachters voor elkaar. Niet om te oordelen, maar om te zorgen dat niemand verloren gaat. Soms betekent dat: iemand liefdevol aanspreken op wat niet goed gaat. Dat vraagt moed, maar ook veel liefde.
Paulus schrijft in de brief aan de Romeinen iets prachtigs: “Wees elkaar niets schuldig dan de liefde.” Alle geboden – niet doden, niet stelen, echtbreken, enzovoort – komen volgens hem samen in één woord: liefde. Liefde doet geen kwaad. Liefde is de vervulling van de wet.
Dat is een mooie maatstaf voor ons dagelijks leven. Als wij ons afvragen: “Wat moet ik doen?”, dan is het antwoord vaak eenvoudiger dan we denken: kies de weg van de liefde. Vraag jezelf af: wat is het meest liefdevolle wat ik nu kan doen.
In het evangelie geeft Jezus een heel praktisch advies voor wanneer het misgaat in de onderlinge verhoudingen. Hij zegt: “Als je broeder tegen je zondigt, ga dan naar hem toe en spreek hem er onder vier ogen op aan.” Jezus weet dat conflicten horen bij het leven in gemeenschap. Maar Hij geeft ook een weg aan hoe je ermee om kunt gaan.
Belangrijk is dat je het eerst persoonlijk probeert. Niet roddelen, niet achter iemands rug over praten, maar rechtstreeks, met respect en liefde. Als dat niet helpt, zoek dan steun bij anderen. En als het echt niet anders kan, betrek dan de gemeenschap erbij. Het doel is niet straffen, maar “je broeder winnen”. Het gaat om herstel, om verzoening.
Jezus sluit af met een bemoedigende belofte: “Waar twee of drie bijeen zijn in mijn naam, daar ben ik in hun midden.” Ook in moeilijke gesprekken, ook in momenten van spanning, is de Heer aanwezig. Hij geeft kracht om liefde te blijven kiezen, ook als dat moeilijk is.
Deze zondag mag voor ons een uitnodiging zijn om bewuster wachter te zijn voor elkaar. Niet door te wijzen of te veroordelen, maar door met liefde te waarschuwen, te corrigeren, en te ondersteunen. Laten we elkaar niets schuldig zijn dan de liefde. En laten we – als het moeilijk wordt – onthouden, dat de Heer in ons midden is.
Amen.

13 september, 24ste zondag door het jaar, 10.30 uur in de Kapel

  • Celebrant: emeritus deken H. Kleinen
  • Misintenties: eenzame mensen, zieke mede- en oud-parochianen
  • Muziek: organist Ton Vennix en cantor Eric Habets.

Door celebrant Kapelaan Austin gehouden preek:
Broeders en zusters, vandaag gaat het over vergeven. Petrus vraagt aan Jezus: “Heer, hoe vaak moet ik mijn broeder vergeven?” “Zeven keer?” In zijn tijd klinkt dat al ruimhartig, maar Jezus gaat nog verder: “Niet zeven keer, maar zeventig maal zeven.” Hij geeft geen nieuwe limiet, maar een richting: blijf vergeven, tel niet mee, kies steeds opnieuw voor vrede.
Jezus vertelt een verhaal om dat duidelijk te maken. Een dienaar heeft een enorme schuld bij de koning, een bedrag dat hij nooit kan terugbetalen. Uit medelijden scheldt de koning de hele schuld kwijt. Maar diezelfde dienaar loopt naar buiten, treft een ander die hem een klein bedrag schuldig is en eist hardvochtig: “Betaal wat je schuldig bent!” Hij ontvangt onmetelijke genade, maar geeft zelf geen druppel door. Dat is niet zoals de koning en dat is ook niet zoals God.
Waarom is vergeven zo moeilijk? Soms denken we: “Ik laat me niet gebruiken.” Maar Sirach waarschuwt: “Wrok en gramschap zijn iets afschuwelijks.” Wrok houdt ons gevangen in het verleden; vergeving maakt ruimte voor een nieuwe toekomst. Vergeven betekent niet dat onrecht goed is of dat grenzen verdwijnen; het betekent wel dat wij het kwaad niet de baas laten worden in ons hart.
Paulus zegt in zijn brief: “Niemand van ons leeft voor zichzelf.” “Of wij leven of sterven, als wij leven, leven wij voor de Heer.” En de Heer is eerst barmhartig voor ons geweest. Wie beseft: “Mij is veel vergeven”, kan makkelijker vergeven aan anderen. Vergeven is daarom geen zwakte, maar een daad van geloof; we laten ons leven leiden door de Heer, die eerst ons heeft vergeven.
Jezus sluit scherp af: “Zo zal mijn hemelse Vader ook ieder van jullie behandelen die zijn broeder of zuster niet van harte vergeeft.” “Van harte” is het sleutelwoord; geen lippenbelijdenis, maar een innerlijke keuze. Wat kunnen wij doen? Misschien vandaag een klein gebaar, een berichtje, een telefoontje, een stil gebed voor iemand met wie het moeilijk gaat.
Soms is vergeven niet in één keer klaar; het is een weg. Maar de richting telt, de weg van wrok naar vrede. Daarom is er in de Katholieke Kerk het sacrament van vergeving, de verzoening. Daar mogen wij ervaren dat God ons telkens opnieuw zijn barmhartigheid schenkt. Jezus zegt: “Vergeef uw naaste zijn onrecht; dan worden – wanneer gij erom bidt – uw eigen zonden kwijtgescholden.” Moge de Heer ons helpen om dat van harte te doen.
Amen.

20 september, 25ste zondag door het jaar, 10.30 uur in de Kerk

  • Celebrant: kapelaan Austin
  • Misintenties: gezinnen, zieke mede- en oud-parochianen
  • Muziek: samenzang.

    Tijdens de Eucharistieviering en erna bij het Monument, zal door de wapenbroeders de bevrijding worden herdacht.

27 september, 26ste zondag door het jaar, 10.30 uur in de Kapel

  • Celebrant: kapelaan Austin
  • Misintenties: zieke mede- en oud-parochianen
  • Muziek: stille mis.

Actuele informatie.
Elke donderdagmiddag om 14.30 uur: eucharistieviering Maria Gebedsgroep in de Dagkapel.
Elke zaterdagmorgen vanaf 8.00 uur Tewahedo Eritrese Orthodoxe Kerk, in de kerk of de Dagkapel.
Iedere eerste dinsdagmiddag van de maand:  klassieke muziek in de Dagkapel; aanvang om 15.30 uur.

Algemene informatie over de parochies Joannes Bosco en H. Hart van Jezus
– Kapelaan Austin, e-mail: arockiaaustin10@gmail.com, tel.: 0687971327;  Prof. Dumoulinstraat 1, 6224 BN Maastricht; link van de Facebookpagina:
https://www.facebook.com/koepelkerk
– Contactpersonen: Armand Blanken, armand.blanken@kpnmail.nl, tel.: 0654331955 en Willem Wolters,  info@willemwolters.nl, tel.: 0646705520.
Kapelaan Austin brengt graag een huis- en ziekenbezoek. Hij kan de Heilige Communie bij u thuis geven.

Parochieblad Overkoepeling
Informatie voor de Overkoepeling van de maand oktober kunt u opgeven t/m 20 september 2026. Misintenties die te laat voor de Overkoepeling worden aangeboden, kunnen wel tijdens de eucharistieviering worden voorgelezen.

Het zijn de vrijwilligers die onze geloofsgemeenschap vitaal houden.
Extra handen en hoofden zijn altijd welkom. Er zijn activiteiten die veel of weinig tijd en energie vragen. Er is voor iedereen een passende kleine of grotere activiteit.
Ons mooie kerkgebouw en haar toekomst verdient onderhoud en beheer. Vrijwilligers zijn van harte welkom bij het nadenken en overleggen over hoe beter in te spelen op onze huidige samenleving  en vervolgens plannen te maken. Ook daar zijn de tijd en expertise van vrijwilligers van harte welkom. Er zijn kleine en grote klussen en activiteiten, voor elk wat wils. Het kerkbestuur – in de persoon van Willem Wolters – maakt graag een afspraak.

Op zondagmiddag 30 augustus jl. kwamen meer dan honderdvijftig vrijwilligers uit de parochies, die samen de parochiefederatie Maastricht-Oost vormen, bij elkaar in de OLV van Lourdeskerk. Na een H. Mis met diverse koren was er koffie en vlaai om gezellig kennis te maken. Tenslotte was er een kwis om de kennis over de diverse kerkgebouwen in onze parochiefederatie te testen. Iedereen vond het een geslaagde middag en vroeg om meer bijeenkomsten om elkaar beter te leren kennen.

Belangrijke telefoonnummers
Alarm Spoed: 112 
Alarm geen spoed: 0900-8844 (Politie)
Huisartsenpost: 043 – 7500123;  website: https://hapmaastricht.nl 
Pastorale hulpdienst via verpleegkliniek Larisa 043-3690670
Dekenaat Maastricht-Meerssen website: https://rkmaastricht.nl